Vrijdag 13 april - Dag 11
Wat waren we blij om gisterenavond terug in “ons eigen” bed te liggen! Eindelijk kon de stoel mooi op z’n plaats blijven staan en konden we zonder zorgen slapen. :)
Deze morgen zijn we iets vroeger opgestaan om even te Skypen met onze ouders en Michiel (hadden we nog niet mee gepraat sinds we hier zijn). Het was toch leuk om het thuisfront nog eens te horen!
We hebben ons bezig gehouden met het blog en de foto’s, en we zijn aan het proberen om een nieuwe website te starten waar jullie ons kunnen volgen. Op deze site zouden we wel meer foto’s kunnen plaatsen, dus het zou handiger zijn voor diegenen die geen Facebook hebben. Het kan wel nog even duren, want het is wel een beetje uitzoeken hoe dit in zijn werk gaat :D Jullie zullen het in ieder geval wel horen/lezen als er een nieuwe site is!
Nadat we dit allemaal gedaan hadden, besloten we om op zoek te gaan naar Niels zijn werk. We wisten het niet liggen, maar uiteindelijk hebben we het wel gevonden. We hadden geen afspraak met de baas, maar voor 1 keer lag het geluk eens aan onze zijde: Patrick en zijn zoon John waren naar een vergadering, maar ze waren bijna terug op het bedrijf. We hebben dus even in het zonnetje gewacht tot ze er waren.
We hebben even kennis gemaakt en John heeft ons het bedrijf laten zien waar Niels zal gaan werken. Hij heeft ook uitgelegd hoe alles praktisch gezien in zijn werk zal gaan. Patrick had een paar maanden geleden tegen mij gezegd dat Niels zijn werkdagen zouden beginnen om kwart na 7 ’s morgens, maar gelukkig is dit 8 uur geworden. Nu hoeft Niels toch niet zo vroeg op te staan als hij met de fiets wil gaan werken :)
Na ons bezoekje aan Phoenix Garlic (Niels zijn werk), zijn we even inkopen gaan doen. Na een uitstap van een week kan je wel weer wat gebruiken in de frigo en de kasten!
Toen we thuis kwamen, is Niels buiten in het zonnetje gaan liggen en ben ik begonnen met de keuken, de living en de bureau te poetsen. Ik heb ook nog een paar machines was ingestoken, en daarna zijn we vertrokken aan onze wandeling richting Robyn en John. Zij hadden ons slaapzakken geleend voor het geval we geen slaapplaats vonden tijdens onze 6-daagse, dus deze hadden we even teruggebracht.
We wilden eerst een korte weg nemen, maar plots stonden we in een wei vol koeien… Dus besloten we maar om terug te keren en een andere weg te nemen. We zijn dan maar over het wandelpad gegaan richting de oprit van Robyn en John…pff maar wat is die weg naar hun huis lang! Hun huis ligt bovenop een berg, dus mijn tong hing zowat op de grond toen we daar aankwamen :D
John en Robyn hebben 2 kinderen, eentje heeft 5 kinderen! Met 2 van deze kleinkinderen hebben wij vandaag kennis gemaakt, heel lieve en vriendelijke kinderen!
Voor de zekerheid hadden we gevraagd aan Robyn of er geen andere weg was om terug naar huis te komen, omdat die bergen echt vermoeiend zijn :D We konden gewoon door de koeienweide lopen, in deze tijd van het jaar kan dat blijkbaar geen kwaad (er zijn geen drachtige koeien nu, dus zijn ze ook niet agressief). De kleindochter is even met ons meegelopen om ons te tonen hoe we moesten lopen.
Morgen beginnen ze met de druiven te plukken op de wijngaard, daar gaan we even kijken. John gaat me ook voorstellen aan 2 meisjes die daar werken, zij hebben paarden die daar staan. Misschien gaan we ook eens paardrijden, dat hangt natuurlijk ook van mijn rug af…